سفارش تبلیغ
صبا

یا من أرجوه لکل خیر

ندای امید 4 - یا من أرجوه لکل خیر

امید
یا من أرجوه لکل خیر

ندای امید 4

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام وقت و عاقبت دوستان بخیر. باید نون کلام رو تا تنور داغه چسبوند. عزیزجان، یه عده گازشو گرفتن دارن میرن، جا نمونیما. اینقدر آدمای خاص، در اطرافمون هستند که ما فکر میکنیم معمولین. مثل ما لباس می پوشن، مثل ما حرف میزنن، با ما زندگی میکنن، اما فقط خودشون میدونن که چقدر با بقیه فرق دارن. هیچ بعید نیست که در اراده ما هم تصرف کنند، اما ما هیچ متوجه نشیم. اینا هر روز دارن معجزه انجام میدن، اما فقط خودشون ازش خبر دارن. اینقدر خودمونو درگیر مسائل کوچیک نکنیم که مثلا فلانی فلان حرفو زد یا اینطور رفتار کرد. بسیاری از رفتارهای ما اصلاح میشد، اگر وقتی میخواستیم کاری رو انجام بدیم، یکی از معصومین رو در نظر میگرفتیم، و به این فکر میکردیم که اگر آن معصوم جای ما بودند، آیا این کار رو انجام میدادند یا نه. یا انجام این کار موجب رضای خدا هست یا نه. اونایی که بیشتر ما رو عصبانی میکنن رو بیشتر دوست داشته باشیم چون اونا مایه رشد ما هستند (به قول حضرت بیدل: شکستی کو که پردازی دهد آئینه ما را) . اونایی که مایه آرامشند رو هم برای تفریحاتمون و رشدهای دیگر نوع، در کنارمون داشته باشیم. سعی کنیم تا جایی که برامون ممکنه دمپر دیگران باشیم، زیاد با بقیه ارتباط داشته باشیم، چون تمرین دریا دلی (صبوری) رو در ارتباط داشتن با دیگران میشه انجام داد. شاید یکی از دلایلی که صله رحم اینقدر در دینمون سفارش شده هم همین باشه. متاسفانه در جامعه امروز، فقط حرف از جدایی میشنویم، در صورتی که این اشتباهه، در جدایی که رشدی نیست. اگر خلوت نشینی و عزلت گزینی، درجات خاصی داشت، قطعا هیچ خبری از حضور معصومین در جامعه نمیشنیدیم. من در خودم، تاثیر حضور در جامعه رو  حدود هفتاد برابر بیشتر از خلوت نشینی یافتم. باید سختی ها رو تحمل کنیم تا درونمون زیبا بشه. راحت ببخشیم، راحت تحمل کنیم، راحت نادیده بگیریم، راحت گذشت داشته باشیم، آسون خوبی کنیم، آسون خوب باشیم، الکی زندگی رو برای خودمون سخت نکنیم. اگه کسی حرف تلخی زد و نشنیده گرفتیم، کار ناشایستی کرد و ندید گرفتیم هنر کردیم، وگرنه بد و بیراه گفتن رو که هر هنرمند و بی هنری بلده (به قول حضرت حافظ: نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست  کلاه داری و آئین سروری داند). حرص الکی نخوریم، هستند کسانی که ما تحملشونو نداریم، خب رفت و آمدمونو باهاشون کمتر کنیم. همواره حد تعادلی وجود داره. ممکنه یکی دو نفر هم باشند، که واقعا اصلا نباید باهاشون بریم و بیایم، اما اگه با همه اینطور شدیم، مشکل از ماست، نه از اونا. در این صورت این ماییم که چشمه صبر و تحملون خشکیده. بگم از تفاوت صبر با تحمل. صبر کردن به معنای چاره جویی هست، که گاهی اوقات، تنها راه چاره جویی تحمل کردنه. صبر کردن به معنای تلاش در جهت بهبود دادن هست، که زمانهایی، این بهبودی در تحمل کردنه. کسی فرزندی ازش فوت میشه، در چنین موقعیتی واقعا کاری نمیشه کرد جز تحمل کردن (که التبه تحمل کردن هم آدابی داره). بعضی وقتا هم آدم میخواد کاری رو انجام بده اما نمیشه، اینجا باید تلاش کرد و ناامید نشد. (البته هموراه استثنائاتی وجود داره که بحث رو فلسفی میکنه و ازش دوری می کنیم). سنگدل بودن که کاری نداره، هنر در دریادل بودنه. سعی کنیم که دلامونو بزرگ و دریایی کنیم. دریا دل بشیم، ببینیم که میشیم شمع مجلس، همه از رفت و آمد با ما لذت خواهند برد، و البته این لذت برای خودمون چندین برابر خواهد بود. به نقل از امام علی علیه السلام: ناتوان کسی است که در دوست یابی ناتوان است، و ناتوانتر از او کسی که دوستان خود را از دست می دهد. البته که باید در دوست گزینی هم به شایستگی عمل کرد و با هر کسی دوست نشد. اما اینکه کلا با هیچ کسی دوست نشیم اشتباهه. الکی بخاطر مسائل واقعا بی اهمیت خودمونو با خودمون و دیگران درگیر نکنیم. راحت زندگی کنیم، اما در سایه اسلام. اللهم عجل لولیک الفرج. التماس دعا. یا حق.

امام علی علیه السلام:

صبر به اندازه مصیبت فرود آید و آن که در مصیبت بی تاب بر رانش زند اجرش نابود می گردد   .

دانش بهتر از مال است: زیرا علم نگهبان تو است و مال را تو باید نگهبان باشی؛مال با بخشش کاستی پذیرد اما علم با بخشش فزونی گیرد و مقام و شخصیتی که با مال به دست آمده با نابودی مال نابود می شود. شناخت علم راستین آیینی است که به آن پاداش داده می شود و انسان در دوران زندگی با آن خدا را اطاعت می کند و پس از مرگ نام نیکو به یادگار گذارد؛دانش فرمانروا و مال فرمانبر است.

خدای را اطاعت کنید که در نشناختن پروردگار عذری ندارید.

اگر چشم بینا داشته باشید،حقیقت را نشانتان داده اند؛اگر هدایت می طلبید شما را هدایت کردند و اگر گوش شنوا دارید حق را به گوشتان خواندند.

برادرت را با احسانی که در حق او می کنی سرزنش کن و شر او را با بخشش بازگردان

 


دلا غافل ز سبحانی چه حاصل

اسیر نفس و شیطانی چه حاصل


بود قدر تو افزون از ملائک

تو قدر خود نمی دانی چه حاصل




تاریخ : چهارشنبه 97/8/30 | 6:56 صبح | نویسنده : امید | نظر
.: Weblog Themes By Slide Skin:.
درباره وب

برچسب‌ها وب
ذکر ایام هفته

آرشیو مطالب
امکانات وب